Przyczyny zaburzeń w komunikowaniu:
* brak przygotowania do rozmowy
* brak jasności komunikatu
* okoliczności
* niedokładny odbiór/wybiórczość
* subiektywizm
* brak zaufania/szacunku
WysyÅ‚anie niespójnych komunikatów przez rozmówcÄ™ może wywoÅ‚ać dezorientacjÄ™, utrudniać osiÄ…gniecie porozumienia. (duże prawdopodobieÅ„stwo kÅ‚amstwa, indywidualność mowy, bardzo poważne zdenerwowanie) Warto zaznaczyć, że „decyzja” – czy istotniejsza jest część niewerbalna, czy werbalna – wcale nie musi przebiegać w naszej Å›wiadomoÅ›ci.
Niespójność między komunikatami przekazywanymi przez dwa różne kanały niewerbalne. Niespójność taką dostrzegamy wtedy, gdy ktoś mówi podniesionym, gniewnym tonem i jednocześnie uśmiecha się. To, co słyszymy, brzmi agresywnie, widzimy natomiast przyjazny wyraz twarzy. Psychologowie zwracają uwagę na to, że przejawianie przez jednego z rozmówców komunikatów niosących sprzeczne treści doprowadza do tego, iż po pewnym czasie także drugi z nich zaczyna wysyłać niespójne przekazy.
Niespójność polegająca na wysyłaniu specyficznych przekazów niewerbalnych. Neurolingwinistyczne programowanie szczególną wagę przywiązuje do sygnałów traktowanych jako wyraz wątpliwości, zastrzeżeń, sprzecznych tendencji, których człowiek zwykle nie jest świadomy. Ujawniają się one przede wszystkim przez niesymetryczne ułożenie ciała, np. podniesiona jedna ręka, a opuszczona druga. Osoba przeżywająca pewne obiekcje, niepewna tego, co mówi, może przestępować z nogi na nogę, ciągle zmieniać pozycję ciała. Człowiek, który mówi coś z głębokim przekonaniem, nie boi się, jak zostanie odebrany przez innych, ufa sobie, wykazuje pełną symetrię ciała. Stoi mocno, pewnie na własnych nogach. Jeśli wykonuje jakieś gesty, to jednocześnie dla przykładu podnosi obie ręce. Istnieje kilka podstawowych prawidłowości, dobrze sprawdzonych w badaniach psychologicznych, dotyczących różnic w komunikacji niewerbalnej mężczyzn i kobiet (Noller, 1984).
Osoby zdenerwowane mówiÄ… drżącym gÅ‚osem, mowa nie jest pÅ‚ynna, robiÄ… czÄ™sto krótkie pauzy, zdania także sÄ… raczej krótkie. Pewność siebie też bÄ™dzie sÅ‚ychać w gÅ‚osie osoby mówiÄ…cej. Taka mowa bÄ™dzie swobodna, gÅ‚os brzmi naturalnie, pomyÅ‚ki bÄ™dÄ… rzadkie itd. Akcent z kolei może zdradzić z jakiego regionu pochodzi dana osoba. Bez trudu rozpoznajemy akcent ludzi ze ÅšlÄ…ska czy z Polski Wschodniej. Inne znaki to chrzÄ…kniÄ™cia, przerywniki na zebranie myÅ›li w rodzaju „eeee” czy „yyyy” (powinniÅ›my ich unikać). ŹródÅ‚o: wikipedia.org
szukano:
Related posts:
- Style komunikacji niewerbalnej Tendencja afiliatywna (bliski dystans, dotyk, kontakt wzrokowy, uÅ›miech) Tendencja dominatywna (wyprostowana postawa, uniesiona gÅ‚owa, szybka mowa, jednostronna komunikacja werbalna) IstniejÄ… co najmniej dwa źródÅ‚a zróżnicowania przekazów niewerbalnych – normy kulturowe......
- Komunikaty interakcyjne Do komunikatów interakcyjnych zaliczamy 1. kontakt wzrokowy – regulacja rozmowy – zainteresowanie, nawiÄ…zanie, podtrzymanie komunikacji; zmiany wielkoÅ›ci źrenic – uwaga wzrokowa 2. relacje przestrzenne – odzwierciedlenie relacji w strukturowaniu przestrzeni......
- Zachować dystans Człowiek potrzebuje miejsca dla siebie. Bardzo denerwujemy się, kiedy ktoś wkracza w naszą przestrzeń. Każdy człowiek traktuje najbliższą przestrzeń, jako osobistą strefę dystansu. Można wyróżnić przynajmniej dwie strefy istotne z......
